Shele Pinizzotto, Rosmary Butler i Sherry Hagler dorastały w Los

Shele Pinizzotto, Rosmary Butler i Sherry Hagler dorastały w Los Angeles i hrabstwie Orange . Pinizzotto i Butler od samego początku występowały w żeńskich zespołach muzycznych, co miało miejsce w czasach licealnych . Pierwszy powstał w 1966 roku i nazywał się Lady Birds z Fullerton , który miał na swym koncie support The Rolling Stones . Kolejny zaś założyły same – wraz z dwiema koleżankami ze szkoły, tj. z Camille Orosco ( śpiew , pianino , organy ) i De De Leą (śpiew, flet , harmonijka ustna , perkusja ), a była to grupa spod znaku rocka psychodelicznego , działająca pod nazwą The Daisy Chain , która w 1967 roku nagrała swój jedyny album pt. Straight or Lame , wydany nakładem małej wytwórni United International , a w 1968 r. singiel It’s My World / Beach Ball , wydany przez wytwórnię Fontana . Po rozpadzie The Daisy Chain w 1968 roku powstał zespół Birtha, działający w składzie: Olivia „Liver” Favela ( śpiew , perkusja ), Shele Pinizzotto-Urquhart (ur. 2 kwietnia 1947 w Artresi , zm. 4 lutego 2014 w Renown Medical Center w Reno po krótkiej chorobie; gitara elektryczna , śpiew), Rosemary Butler ( gitara basowa , śpiew), Sherry Hagler ( instrumenty klawiszowe , śpiew wspierający ) , zaś jego menedżerem został brat gitarzystki, Michael Pinizzotto . W krótkim czasie od ukonstytuowania się go, grupa zaczęła występować w klubach wzdłuż zachodniego wybrzeża od Kalifornii po Alaskę . Oprócz tego przez kolejne trzy lata (1968–1971) pracowała nad udoskonaleniem swojego rockowego rzemiosła i w 1971 roku zaczęła pisać własny materiał . Większość piosenek zespołu została skomponowana przez członkinie grupy, ale sporadycznie pojawiali się autorzy z zewnątrz, tj. Mark Wickman i Gabriel Mekler . Piosenki Birthy, takie jak Fine Talking Man czy Free Spirit (pol. Wolny Duch ), stały w kontrze do banalnych miłosnych ballad i łatwych w odbiorze, popowych melodii, które królowały w tamtych latach na falach rozgłośni radiowych . Brzmienie formacji nie było typowe dla poczynań żeńskich grup muzycznych, ponieważ Birtha preferowała hard drive’owy , soulowy rock , który był porównywalny np. z dokonaniami Uriah Heep czy Grand Funk Railroad . Zespół był uosobieniem rocka lat 70. i osiągał równowagę między blues-rockiem a soulem- funkiem . Wówczas słuchacze nie byli jeszcze przyzwyczajeni do dominacji kobiet w tej dziedzinie sztuki, choć na scenie muzycznej nie brakowało rówieśników Birthy z nią porównywalnych, takich jak Fanny czy Suzi Quatro . W 1972 roku Birtha podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Dunhill / ABC Records , która wydała debiutancki album zespołu, mający za tytuł jego nazwę ( Birtha ) i wyprodukowany przez Meklera, a zrealizowany przez inżynierów dźwięku – Davida Hassingera i Vala Caraya . Po wydaniu swego pierwszego rockowo-soulowego albumu, który odniósł sukces – zespół koncertował w Stanach Zjednoczonych , Kanadzie i Europie (m.in. w Anglii , a także kręcił w Brukseli program dla belgijskiej stacji telewizyjnej) . Również w 1972 roku wystąpił w brytyjskim programie muzycznym telewizji BBC pt. The Old Grey Whistle Test . Kiedy Birtha wracała do Los Angeles po wojażach związanych z koncertami i występami telewizyjnymi, często występowała w Whisky a Go Go i The Troubadour , a także w klubie w Glendale o nazwie The Sopwith Camel . W 1973 roku zespół nagrał swój drugi album pt. Can’t Stop the Madness , wyprodukowany przez Christophera Hustona . Birtha był w trasie przez ponad 250 dni w roku, występując na scenie obok takich wykonawców jak: The Kinks (podczas trasy koncertowej z tą grupą w Wielkiej Brytanii , napis na ulotkach reklamowych koncertów głosił: Birtha ma jaja ) , Fleetwood Mac , Alice Cooper , Poco , Black Oak Arkansas , Cheech & Chong , B.B. King , Three Dog Night , James Gang i z wieloma innymi . Zespół przestał istnieć w 1975 roku . Po wielu latach cover Birthy z rep. grupy Ike & Tina Turner pt. Too Much Woman for a Hen Pecked Man znalazł się na ścieżce dźwiękowej hiszpańskiego filmu z 2013 roku w reż. Chrisa A. Jiméneza pt. Perdedores Natos (pol. Urodzeni przegrani ) .