Dee Snider dołączył do zespołu, jako wokalista w 1976 roku i wniósł

Dee Snider dołączył do zespołu, jako wokalista w 1976 roku i wniósł do zespołu swoje silne inspiracje takimi zespołami jak: AC/DC , Led Zeppelin , Black Sabbath , czy Alice Cooper . Po zastąpieniu Kevina Johna Grace’a przez Tony’ego Petri na perkusji, grupa zaczęła grać cięższą muzykę, wciąż zachowując swój glamowy image. Wówczas Dee zajął się pisaniem piosenek, co robił już do końca kariery Twisted Sister. Mimo że w tym czasie muzyka glamrockowa stawała się coraz mniej popularna, to ogromna charyzma wokalisty i jego duże zdolności, jako frontmana pozwoliły grupie osiągnąć znaczący lokalny sukces. W tamtym czasie występowali oni też w dużych halach na obszarze tri-state area oraz zyskali sobie grupę fanów, zwaną Sick Mother Fucking Friends Of Twisted Sister, w skrócie S.M.F. Z drugiej strony jednak, żadna wytwórnia nie była zainteresowana zespołem. Dlatego grupa nagrała swojego pierwszego singla „I’ll Never Grow Up Now” / „Under the Blade” w 1979 roku pod własnym szyldem Twisted Sister Records, a zaraz potem kolejnego „Bad Boys (Of Rock & Roll)” / „Lady’s Boy” w 1980. Oba nagrania zostały wyprodukowane przez słynnego Eddiego Kramera . W tym czasie, zespół przechodził kolejne zmiany personalne. 31 października 1978 roku Kenny Neill odszedł z Twisted Sister i nawrócił się na wiarę chrześcijańską. Został on zastąpiony przez dotychczasowego członka ekipy technicznej i przyjaciela zespołu, dawnego basistę grupy The Dictators – Marka „The Animala” Mendozę (ur. 3 lipca 1956). W grudniu 1980 roku Tony Petri odszedł do zespołu Plasmatics , a jego miejsce zajął na krótko Ritchie Teeter (wcześniej w The Dictators; o ironio, on sam był zastąpiony przez Mella Andersona), zaś w kwietniu 1981 roku wymienił go Joey „Fast” Brighton, aż w końcu w zespole pojawił się A.J. Pero z lokalnego zespołu Cities. Właśnie ten skład ( Dee Snider , Jay Jay French , Eddie Ojeda , Mark Mendoza i A.J. Pero ) jest uważany za „klasyczny skład” grupy, który nagrał 4 studyjne albumy i zagrał tysiące koncertów na całym świecie. Za namową dwóch reporterów z pism Sounds i Kerrang! , będących pod wrażeniem występów Twisted Sister, zespół wyruszył do Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu koncernu płytowego, który by się nimi zaopiekował. Tu wreszcie, w kwietniu 1982 roku, podpisali kontrakt z małą brytyjską wytwórnią Secret Records, która w tamtym czasie była wylęgarnią punkowych kapel.